Up
 
 

Rozporządzenie w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego

Harmonogram prac:

Cel:

Celem rozporządzenia jest zapobieganie oraz łagodzenie potencjalnych skutków kryzysu spowodowanego przerwaniem dostaw gazu.

  • Zgodnie z przepisami rozporządzenia państwa członkowskie powinny wspierać działania ukierunkowane na dywersyfikację źródeł energii oraz dróg i źródeł zaopatrzenia w gaz, w szczególności mając na uwadze działania priorytetowe określone w Drugim strategicznym przeglądzie sytuacji energetycznej.
  • Rozporządzenie powierza przedsiębiorstwom gazowym i właściwym organom państw członkowskich zadanie zagwarantowania skutecznego funkcjonowania rynku gazu przez jak najdłuższy czas w przypadku zakłóceń w dostawach, zanim właściwy organ podejmie środki mające zaradzić sytuacji, w której rynek nie jest w stanie dłużej zapewnić wymaganych dostaw gazu.

Transgraniczny dostęp do infrastruktury

Rozporządzenie określa trzy rodzaje sytuacji kryzysowej: „stan wczesnego ostrzeżenia”, „stan alarmowy” i „stan nadzwyczajny”. W sytuacji zagrożenia państwa członkowskie muszą zapewnić transgraniczną dostępność własnej infrastruktury przesyłowej i pojemności magazynowych. W takim przypadku, Komisja Europejska będzie musiała ogłosić stan kryzysowy na poziomie UE lub w odniesieniu do danego regionu, gdy zwrócą się o to dwa państwa członkowskie, które ogłosiły krajowy stan zagrożenia. Podczas stanu zagrożenia na poziomie UE, Komisja będzie zapewniać sprawną wymianę informacji, spójność krajowych działań i koordynację z państwami trzecimi.

Obowiązki regulatora

Obowiązki regulatora wynikające z zapisów rozporządzenia obejmują:

  1. Podejmowanie decyzji - wraz z organami regulacyjnymi wszystkich państw członkowskich, których dotyczy projekt - w sprawie podziału kosztów związanych z realizacją inwestycji, o ile rynek nie wymaga jej realizacji dla uzyskania zdolności przepływu w obu kierunkach i w przypadku gdy inwestycja ta pociąga za sobą koszty w większej liczbie państw członkowskich lub w jednym państwie członkowskim na korzyść jednego lub większej liczby państw członkowskich.
  2. Udział w opracowywaniu planu działań zapobiegawczych (Preventive Action Plan) i planów na wypadek sytuacji nadzwyczajnych (Emergency Plan);
  3. Opracowywanie oceny wpływu wypełniania standardów infrastruktury na przyszły proces zatwierdzania taryf i badanie zgodności z planami rozwoju sieci;
  4. Przekazywanie organowi wdrażającemu rozporządzenie (Ministerstwo Gospodarki) informacji na potrzeby opracowania oceny ryzyk związanych z bezpieczeństwem dostaw w kraju;
  5. Realizację zadań wyznaczonych regulatorowi w planach na wypadek sytuacji nadzwyczajnych definiujących scenariusze działań na okoliczność sytuacji nadzwyczajnych.

Harmonogram wdrażania

  • Państwa członkowskie mają cztery lata na dostosowanie się do wskazanych w rozporządzeniu wymagań m.in. poprzez: rozbudowę pojemności magazynowych, zapewnienie technicznej możliwości odwróconego przesyłu, rozbudowę połączeń ze zintegrowaną europejską siecią gazową oraz poprzez doprowadzenie do uniezależnienia się od pojedynczego dostawcy z kraju trzeciego.
  • Połączenia transgraniczne z sieciami innych państw członkowskich muszą zostać zapewnione najpóźniej w ciągu 3 lat od wejścia w życie rozporządzenia.
A A+ A++
Drukuj PDF Powiadom znajomego
Data publikacji 12.10.2012