Nawigacja

Podsumowanie

Niniejszy raport, jeden z trzech przygotowanych dla Grupy Roboczej ds. Odbiorców Detalicznych (ang. Customer Focus Group, CFG)1) ERGEG, podsumowuje i analizuje nadesłane przez 23 członków ERGEG odpowiedzi do kwestionariusza, który został opracowany przez Zespół Zadaniowy ds. Ochrony Odbiorcy i Zmiany Sprzedawcy, powołany w ramach CFG, i rozesłany między kwietniem a czerwcem 2005 r.

Raport przedstawia zasady i praktyki dotyczące przejrzystości cen, wystawiania rachunków i umów w państwach członkowskich ERGEG. Ponadto, w raporcie rozpatruje się poziom przejrzystości w świetle przeszkód, osiągnięć i przykładów dotyczących tego zagadnienia.

W Raporcie omówiono zarówno rynek energii elektrycznej, jak i gazu2). Dokument koncentruje się na odbiorcach w gospodarstwach domowych oraz na małych i średnich przedsiębiorstwach3), które uznaje się za najsłabsze na zliberalizowanych rynkach energii. Ponadto, raport wskazuje stopień zaawansowania procesów i nie ma charakteru oceniającego - po prostu przedstawia to, co przedłożyli respondenci4).

W raporcie wykazano znaczne zróżnicowanie metod zarządzania w zakresie przejrzystości. Mimo że wszyscy respondenci starają się osiągnąć przejrzystość środkami prawnymi i regulacyjnymi, brakuje powszechnego consensusu co do sposobów osiągnięcia zakładanego celu.

Jednym z uderzających ustaleń raportu jest fakt, że o ile informację o cenach uważa się za niesłychanie ważny warunek wstępny przejrzystości cen, dostępność tej informacji przybiera różne formy nakładające na odbiorcę rozmaite zobowiązania i charakteryzuje różne poziomy klarowności. Informacje dotyczące cen mogą być podawane tylko na żądanie, mogą być wywieszane do publicznej wiadomości, przekazywane bezpośrednio odbiorcy, a same lub ceny mogą być negocjowane, a tym samym bardzo zróżnicowane. Ponadto, w niektórych przypadkach w ogóle nie żąda się od dotychczasowych monopolistów publikowania cen lub też obowiązek ich publikowania mają tylko dotychczasowi monopoliści, a publikacja cen konkurencyjnych jest regulowana przepisami w mniej niż połowie krajów-respondentów.

Informacja o zmianach cen również nie zawsze jest przekazywana bezpośrednio odbiorcom i może być dostarczona dopiero po zmianie ceny. Ponadto, na rachunkach na ogół nie podaje się poszczególnych elementów ceny, co powoduje, że odbiorca może mieć trudności z porównaniem składników cen różnych przedsiębiorstw/regionów energetycznych itp. Również w przypadku, gdy odbiorca ma do wyboru dwie lub więcej umów (które również mogą być wyjaśnione tylko na żądanie i które mogą się zmieniać bez wcześniejszego zawiadomienia lub wyjaśnienia), porównanie może wiązać sięz analizą różnych i złożonych, a często nawet zaskakujących określeń, warunków, zagrożeń i skutków.

W tej sytuacji rośnie znaczenie m.in. informacji o cenach powszechnie obowiązujących, gromadzenia informacji na temat cen przez regulatorów i obserwatorów rynku itp., powszechnie dostępnych mechanizmów porównywania cen, jak np. kalkulatorów taryfowych, rocznych rachunków szacunkowych i rozliczeniowych, podobnych elementów składających się na cenę oraz struktur umów indywidualnych i standardowych. W tym zakresie istnieje już szereg interesujących przykładów opisanych w raporcie, lecz nadal występują braki, których usunięcie wymaga zazwyczaj ogromnych starań ze strony odbiorców.



1) Pozostałe dwa raporty dotyczą Ochrony Odbiorcy i Procesu Zmiany Sprzedawcy.
2) Jakkolwiek danych o rynkach gazu jest znacznie mniej.
3) Należy jednak zauważyć, że w różnych państwach europejskich definicje małych i średnich przedsiębiorstw znacznie różnią się między sobą. Raport ten skupia się przede wszystkim na odbiorcach przyłączonych do sieci o niskim napięciu.
4) Dodatkowe informacje umieszczano tylko w wyjątkowych przypadkach: jeśli wymagana informacja została uzyskana od respondentów przez badaczy wcześniej lub przy innej okazji i została potwierdzona, zaś odpowiedź udzielona w kwestionariuszu była niejednoznaczna.
Data publikacji: 25.01.2007

Opcje strony

do góry